Miażdżyca jest przewlekłą chorobą metaboliczną, której etiopatogeneza nie jest w pełni poznana. Jako przyczynę tej choroby wymienia się wiele czynników, wśród których zasadniczą rolę odgrywają uwarunkowania genetyczne i środowiskowe. Na szczególną uwagę zasługują procesy biochemiczne leżące u podstawy generowania stanów zapalnych w tkankach, również w naczyniach, oraz hamowania naturalnej angiogenezy. Wśród czynników środowiskowych, usposabiających do powstania i rozwoju tej choroby wymieniane są najczęściej niewłaściwa dieta, w wyniku której dochodzi do zaburzenia gospodarki węglowodanowej i lipidowej, ale także zaburzenia procesów krzepnięcia, infekcje – zarówno bakteryjne jak i wirusowe - a nawet przewlekły stres.
    Poznanie tych wielowątkowych czynników stanowi podstawę dla właściwej profilaktyki zdrowotnej, ale też dla wdrożenia racjonalnej farmakoterapii uwzględniającej złożoność przebiegających w trakcie postępu choroby procesów, a także ich zmienność w przebiegu starzenia się organizmu człowieka. Zmiany w naczyniach pojawiające się w przebiegu miażdżycy wykazują znaczne zróżnicowanie, w zależności od ich lokalizacji i rozległości, prowadzą one jednak nieuchronnie do pogorszenia funkcji narządów na skutek upośledzenia ich ukrwienia, co przyczynia się do rozwoju stanów chorobowych takich jak choroba niedokrwienna serca, stany niedokrwienne naczyń mózgowych i peryferyjnych. Szacuje się, że ok. 30% zgonów spowodowanych jest tymi chorobami, w 85% rozwijającymi się powyżej 65 roku życia, z czego 2/3 przypada na chorobę niedokrwienną serca. Hyperlipidemia jest jedną z najważniejszych przyczyn miażdżycy, która pojawia się najczęściej w miejscach, gdzie występuje wysokie ciśnienie krwi. Tak więc nadciśnienie i towarzyszące tej chorobie współistniejące schorzenia, są jedną z najistotniejszych przyczyn rozwijających się zmian naczyniowych.
    Farmakoterapia musi uwzględniać złożoność procesów chorobowych, spełniając swoją rolę zarówno w zakresie korygowania zmienionych parametrów biochemicznych, jak i hamowania objawów ze strony dotkniętych nimi tkanek i narządów, pozwalając na utrzymanie tolerowanej przez pacjentów jakości życia.
    Tematyka, zarówno wykładów plenarnych prezentowanych w przebiegu Konferencji, jak i bardziej szczegółowo traktujący te problemy program kursów, uwzględniają najważniejsze aspekty związane z profilaktyką i farmakoterapią w chorobach związanych z miażdżycą jako ich przyczyną.
Zwrócenie uwagi na rolę farmaceuty, zarówno w doborze właściwej farmakoterapii jak i jej monitorowania, przyczynią się do zwiększenia jej efektywności i bezpieczeństwa, co ma ogromne znaczenie dla podniesienia jakości opieki zdrowotnej w tych schorzeniach.